Μπορεί να πέρασε κοντά ένας χρόνος από την τελευταία φορά που με την Φοίβη και την Αθηνά (Sugar Buzz) βγάλαμε το τελευταίο Τευχος του ηλεκτρονικού περιοδικού μας αλλά αυτό δεν σημάινει ότι σας ξεχάσαμε. Το καινούργιο Τευχος του E-Taste είναι και πάλι κοντά σας με καινούργιες συνταγές, προτάσεις βιβλίων καθώς και εικόνες αλλά και εντυπώσεις απο τα μέρη που επισκεφτήκαμε.
Ελπίζουμε να το λατρέψετε όπως και εμείς. Για να οδηγηθείτε στο νέο Τευχος απλά πατήστε πάνω στην φωτό.
Σας φιλώ πολύ
Ε ναι λοιπόν νηστευω. Και όταν νηστευω δεν έχω έμπνευση. Λίγο δύσκολο να γράψω για τα κάλλη της φασολάδας όταν στο μυαλό μου κυριαρχεί η εικόνα μιας καλοψημένης μπριζόλας πάνω στην οποία λιώνει αργά και βασανιστικά ένα κομματάκι αρωματικού βουτύρου. Αναγκαστικά λοιπόν περίμενα λίγο καιρό μέχρι το σώμα μου να συνιθίσει σε αυτή την νέα κατάσταση και να μάθει να εκτιμάει την χορτοφαγία. Ευκολο δεν ήταν. Ήδη από την πρωτη μέρα της σαρακοστής που αποφάσισα να μην ξαναφάω κρέας , το βραδυ δεν μπόρεσα να κλέισω μάτι. Εντωμεταξύ κρέας τρώμε μόνο μια φορά την εβδομάδα αλλά η ιδέα της στέρησης και μόνο με έβγαλε νοκ άουτ. Τώρα όμως, μερικές εβδομάδες μετά, όχι μόνο έχω συνηθισει αλλά έχω ανακαλύψει και τις καλύτερες ημι-νηστίσιμες συνταγές. Παρόλλα αυτα αν δείτε να λέιπει κανένα γράμμα απότο κέιμενο, όπως το σ που οιάζει με μπριζόλα ή το δ που μοιάζει με παϊδάκι, να ξέρετε ότι έχουν χωνευτεί.
Εννοείται όμως ότι νηστευω μόνο από κρέας. Άν έκοβα και τα υπόλοιπα θα πρεπε να κόψω και φλέβες... Ένα από τα αγαπημένα μου φαγητά αυτο το καιρό λοιπόν είναι το ριζότο. Γίνεται εξαιρετικά γρήγορα και είναι φανταστικά ευελικτο. Μπορείς να βάλεις μέσα ότι αγαπάς (τυριά, θαλασσινά), ότι έχεις στο ψυγείο σου και δεν έχει την φρεσκάδα της πρώτης νιότης (πιπεριές, ντομάτες κολοκυθάκια, μανιτάρια) και ότι αγόρασες σε μια στιγμή παράκρουσης και δεν ξέρεις πως να μαγειρέψεις (ραντίτσιο, αρακά, σπαράγγια). Ναι λοιπόν το ριζότο συγχωρεί πολλές ατασθαλίες. Την απουσία κρασιού, την έλειψη φρέσκου βουτύρου, ακόμα και την αντικατάσταση της παρμεζάνας με ένα καλό ροκφόρ. Αυτό που δεν συγχωρεί είναι το παραβράσιμο και η μετατροπή του από ένα al dente ριζότο στο λαπά της γαστρεντερίτιδας. Κάντε μου την χάρη λοιπόν και μην επιλέξετε την στιγμή που θα το βάλετε να βράσει για να βγείτε να απλώσετε την μπουγάδα σας, ούτε για να βάλετε σκούπα. Και σίγουρα ούτε όσο βλέπετε τον Σουλειμάν.
Μία από τις πιο πιο πιο αγαπημένες μου εκδοχές είναι το ρυζότο με πατζάρια. Αν σας αρέσουν τα πατζάρια, ετοιμαστείτε να παθετε την πλάκα σας. Σπάνια έχω μαγειρεψει και έχω γευτεί ένα τόσο καλαίσθητο φαγητό. Χάρη στην προσθήκη κόκκινου κρασιού , το ρύζι απορροφάει το χρώμα του πατζαριού πιο ευκολα, χωρις να το αποχρωματίζει, χαρίζοντας έτσι στο ριζότο ένα βαθύ κόκκινο χρώμα. Επιπλέον εξισορροπεί τις γευσεις, μειώνοντας ελαφρά την έντονη γήινη γευση του πατζαριού. Το κατσικίσιο κασέρι δε με το οποίο αντικατέστησα την παρμεζάνα ανεβάζει την γευση σε μια άλλη διάσταση. Ίσως χωρίς αυτό το συγκεκριμένο φαγητό να μην ήταν το ίδιο. Αν μπορείτε λοιπόν προσπαθήστε να προμηθευτείτε κάποιο.
Η παρασκευή του , όπως και σε όλα τα ρυζότα άλλωστε, είναι εύκολη και γρήγορη και με εγγυημένη επιτυχία. Καμία δικαιολογία λοιπόν για να μην το φτιάξετε.
Ρυζότο με πατζάρια (english version bellow)
150 γρ. Ρύζι για ρυζόττο
150 μλ κόκκινο κρασί ξηρό
250 γρ. πατζάρια βρασμένα και τριμμένα στον ψιλό τρίφτη
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 σκελίδα σκόρδο
περίπου 600 μλ καυτό ζωμό λαχανικών
επιπλέον
1 κουταλιά βούτυρο
μια χούφτα τριμμένη κατσικίσιο κασέρι
λίγο φρέσκο άνηθο
Σε ένα βαθύ τηγάνι βάλτε το βούτυρο να λιώσει και σε χαμηλή φωτιά καβουρδίστε το κρεμμύδι και το σκόρδο για περιπου 5-7 λεπτά. Προσθέστε το ρύζι και αφού το καβουρδίσετε και αυτό για 2 λεπτά,σβήστε τα με κρασί. Συνεχίστε το βράσιμο σε χαμηλή φωτιά προσθέτοντας κάθε φορά τόσο καυτό ζωμό, ώστε το ρύζι να είναι πάντα ελαφρά καλυμμένο με υγρά. Βράστε συνολικά για 20 λεπτά περίπου. Στα τελευταία 10 λεπτά προσθέστε και το τριμμένο πατζάρι. Αποσύρετε απο την φωτιά και προσθέστε το υπόλοιπο βουτυρο. Πασπαλίστε με το τριμμένο κασερι και τον άνηθο και σερβίρετε αμέσως. Απολαυστε ξεδιάντροπα.
Υ.Γ. Έστω και απο εδώ, έστω και τώρα, εβδομάδες μετά να ευχαριστήσω την Φωτεινή Σίμου για το αφιέρωμα στο ELLE Απριλίου.
In English
Beetroot Risotto
150g. Arborio Rice
150 ml dry red wine
250 gr. beets cooked peeled and grated1 medium onion, chopped
1 clove of garlic chopped
600 ml hot vegetable stock
additional
1 tablespoon butter
a handful grated goat cheese
little fresh dill
Melt the butter in a large saucepan over medium heat. Add the onion and garlic and cook until just softened. Add the rice and stir to coat the rice grains in the butter. Add the red wine to the rice and continue cooking until most of the liquid has been absorbed. Add the stock, a ladleful at a time, stirring to prevent catching and allowing the liquid to be absorbed before adding the next ladleful. Cook for about 20 minutes. In the last 10 minutes add the grated beetroot. The Risotto is ready when the rice is cooked but slightly al dente.
Remove from the heat, stirr in the Butter and the half of cheese. Serve topped with a sprinkling of parmesan and dill leaves.
Ελπίζω να μην έχετε κανονίσει τίποτα για σήμερα γιατί η μέρα είναι αφιερωμένη στο slow food. Αν και η νηστεία έχει ήδη αρχίσει δεν έχω κάτι πιο κατάληλο να σας προτείνω οπότε ελπίζω στην κατανόηση σας.
Δεν τρώμε συχνά κρέας. Παρόλλα αυτά όταν πρόκειται για το κυριακάτικό τραπέζι ή τραπέζωμα σε φίλους και συγγενείς, το κρέας παραμένει η πρωτη μου επιλογή. Πιάτα όπως το osso buco ή το Γεμιστό μοσχαράκι είναι φαγητά στα οποία μπορώ πάντα να βασιστώ ξέροντας ότι θα με βγάλουν ασπροπροσωπη. Όταν όμως τα μαγειρευεις επί χρόνια κάποια στιγμη σε μπουχτίζουν και θέλεις να δοκιμάσεις κάτι καινούργιο. Ψάχοντας το καινούργιο έπεσα σε ένα βιβλίο από την βραβευμένη με αστέρια Μισελίν, Cornelia Poletto. Κάποιοι από εσάς ίσως να την ξέρετε από την συμμετοχή της στο Sani Gourmet* πριν απο μερικά χρόνια. Αν όχι δεν πειράζει. θα φροντίσω να την μάθετε γιατί έχω βάλει κάμποσες συνταγές της στο μάτι. Ένα από τα φαγητά της λοιπόν που δεν μου βγαιναν απότο μυαλό είναι το Gulasch . Αν και το συγγεκριμένο φαγητό είναι Ουγγαρέζικης καταγωγής, και έκανε μόλις στις αρχές του 19ου αιώνα το ντεμπούτο του στην Γερμανία, έχει καταφέρει πλέον να γίνει αναπόσπαστο κομματι της γερμανικής παραδοσιακής κουζίνας και να σερβίρεται ακόμα και στα πιο νόμπελ εστιατόρια.
Η παρασκευη του είναι λίγο Tricky. Ειδικά αν το φτιάχνετε για πρώτη φορά. Εγώ την πάτησα περισσότερες φορές. Διαβάζοντας όμως την συνταγή της Πολέτο και λαμβάνοντας υπόψη τις πολύτιμες συμβουλές του χασάπη μου ήμουν σίγουρη ότι αυτή την φορά θα γίνει όπως πρέπει. Το μυστικό είναι στην ποικιλία των μπαχαρικών, στην απουσία του τσιγαρίσματος και στο αιώνιο βράσιμο σε χαμηλή φωτιά. Η προσθήκη kuemmel (caraway, αγριοκύμμινου) γλυκειάς πάπρικας και δάφνης κάνουν την σάλτσα εξαιρετικά αρωματική. Σε αυτό βοηθάει και το μπόλικο κρασι (χικ). Επειδή το κρέας κόβεται σε μικρά κομμάτια το τσιγάρισμα περιττευει ειδάλως το κρέας θα γίνει στεγνό και σκληρό. Και αν γίνει αυτό, δεν βοηθαει ούτε καν το πολύωρο βράσιμο σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία το οποίο κάτω από νορμάλ συνθηκες κάνει το κρεας μαλακό σαν βούτυρο και την σάλτσα ιδανικά μελωμένη για να συνοδευσει τα ζυμαρικά σας ή για ατελείωτες βούτες.
Με λίγα λόγια,εάν αγαπάτε το κοκκινιστό αλλά έχετε βαρεθεί την κλασσική συνταγή αυτό είναι το ιδανικό. Πικάντικο, ζουμερό, και γευστικότατο. Και το καλύτερο; Γίνεται άνετα από την προηγούμενη ημέρα και όχι μόνο δεν χάνει σε γευση αλλά γίνεται ακόμα πιο νόστιμο.
*Τα κομμάτια του κρέατος που ενδεικνύονται για το συγκεκριμένο φαγητό είναι το κότσι/ποντίκι γιατί έχει μπόλικο ψαχνό αλλά και αρκετό κολαγόνο ώστε να δώσει μια δυνατή παχιά σάλτσα.
Gulasch
400 γρ. κόκκινα κρεμμύδια
200 γρ. άσπρα κρεμμύδια
1 κιλό μοσχαρίσιο κότσι (Ποντίκι) κομμένο σε κυβακια των 3 εκκατοστών
μισό φλυτζάνι ελαιόλαδο
1/2 κουταλάκι τριμμένο αγριοκύμμινο
2 φύλλα δάφνης
2 κουταλιές της σούπας πάπρικα γλυκειά
2 κουταλιές ντοματοπελτέ
150 μλ κόκκινο κρασί ξηρό
400 μλ ζωμό κρέατος
3 κόκκινες πιπεριές
πιπέρι καγιέν
αλάτι, πιπερι
2 σκελίδες σκόρδο
Πριν ξεκινησετε με την οποιαδήποτε προετοιμασία βγάλτε το κρεας από το ψυγείο και σκουπίστε το καλα. Ανάψτε το φούρνο στους 200 βαθμούς στο γκριλ. Πλύντε τις πιπεριές, χωρίστε τις σε 2 μέρη και απλώστε τις, με την κομμένη πλευρά προς τα κάτω σε μια λαμαρίνα καλυμένη με λαδόκολα. Ψήστε τις στην μεσαία θέση μέχρι να μαυρισουν και να αρχίσουν να σχηματίζουν φουσκάλες. Βγάλτε τις και κλειστε τς σε ένα ταπερ για να ιδρώσουν ώστε να μπορεσετε να τις ξεφλουδίσετε ευκολότερα. Καθαρίστε τα κρεμμύδια και κόψτε τα σε πολύ μικρά κομματάκια ή σε πολύ λεπτές φέτες. Βάλτε το λάδι να κάψει και καβουρδιστε τα σε πολύ χαμηλή φωτιά για περίπου 15 λεπτά. Προσθέστε το ψιλοκομμένο σκόρδο, το αγριοκύμινο την πάπρικα και τον πελτέ και καβουρδίστε τα επίσης για μερικά λεπτά. Σβήστε με το κρασί και αφήστε το να βράσιε για λιγο μέχρι να σωθεί και να μείνει το μισό. προσθέστε το ζωμό και την δάφνη δυναμώστε την φωτιά. Μόλια αρχίσουν να βράζουν, προσθέστε λίγο λίγο το κρέας, προσέχντας να μην πέσει η θερμοκρασία ώστε το κρέας να αποκτήσει αμέσως την απαραίτητη κρούστα που θα το κρατησει ζουμερό. Αλατοπιπερώστε και χαμηλώστε την φωτιά στο ελάχιστο, καπακώστε και βράστε μέχρι να μαλακώσει (1 με 1 1/2 ώρες).
10 λεπτά πριν να βγάλετε το φαγητό, κόψτε τις πιπεριές σε κομματάκια ή σε λωρίδες και προσθεστε τις στην κατσαρόλα. Δοκιμάστε αν θελει επιπλέον αλάτι και προσθέστε να θελετε πιπέρι καγιεν. Απολαυστε το με μακαρόνια, πατάτες ή και σκέτο άσπρο ψωμί.
καλή Σαρακοστή :)
*Το φετινό Sani Gourmet , το φετινό είναι μεταξύ 10 και 19 Μαίου οπότε αν μένετε εκεί κοντά και έχετε το χρόνο μην το χάσετε.
